In ieder geval drie van de zes Nederlandse stormvloedkeringen zijn betontechnisch in topstaat, concludeert TNO na grondig onderzoek de afgelopen jaren. Kernen van de Maeslantkering, de Hartelkering en de Hollandsche IJsselkering werden aan een grondige inspectie onderworpen in het lab van TNO. Door een grote dekking van 6 tot 8 cm zijn de kernen goed bestand tegen corrosie. Verzilting en verzuring komen beperkt voor.

De stormvloedkeringen ofwel de Deltawerken moeten miljoenen Nederlanders in het achterland beschermen tegen het hoogwater van de zee. Rijkswaterstaat onderhoud de keringen nauwgezet zodat ze de beoogde leeftijd van honderd jaar halen. Slechts eens in de 25 jaar is een onderzoek gangbaar, door de zeer langzame degradatie. In 2018 vroeg Rijkswaterstaat aan TNO om vier keringen aan een inspectie te onderwerpen, waarvan nu van drie keringen de eerste resultaten bekend zijn. De Maeslantkering, de Hartelkering en de Hollandsche IJsselkering blijken, enkele reparaties daargelaten, in topconditie te zijn.

Geboorde kernen bekijken

Van elke kering deed TNO een fysieke inspectie, naast deskresearch. In het Bouwinnovatie Lab werden 70 geboorde kernen uit de kunstwerken met een diameter van 5 cm en een lengte van 10 cm onderzocht. Onderzoekers keken vooral naar de wapeningsstaven die de keringen beschermen. De stalen wapening aan de binnenkant beperkt scheurvorming en neemt trekkrachten op.

Grote dekking keringen

Bij het boren gebruikt Henco Burggraaf, expert in veiligheid van betonconstructies bij TNO, een dekkingsmeter, een detector die laat zien waar de wapening zich precies bevindt. “We hebben de dekking gemeten: de afstand tussen de buitenkant van het beton en de wapening. Hoe groter de dekking, hoe beter beschermd tegen corrosie. We hebben vastgesteld dat er met 6 tot 8 cm een behoorlijke dekking zit. Dat is een van de redenen waarom de constructies er zo goed bij staan.”

Paar locaties tonen degradaties

Op enkele locaties zagen de onderzoekers degradatiemechanismes, waardoor de constructieve veiligheid in het geding kan komen. Normaal gesproken beschermt het beton de wapening goed. Maar door het indringen van chloor uit zout water of door CO2 uit de lucht kan de bescherming van de wapening in bepaalde gevallen verloren gaan. De wapening kan dan gaan roesten.

Verzilting Maeslantkering

“Vanwege de verzilting hebben we Rijkswaterstaat aanbevolen om de meting voor de Maeslantkering over 25 jaar opnieuw uit te voeren”, zegt Burggraaf. Deze kering krijgt de meeste chloride voor z’n kiezen, voegt Burggraaf toe. Voor de andere 2 bekeken keringen speelt dat probleem niet. Verzuring is voor geen enkele kering een probleem.

Haringvlietsluizen nog testen

Burggraaf: “Die stormvloedkering is al wat ouder en zit direct aan zee, dus het is zeker goed om daarnaar te kijken. Een bijkomend voordeel is dat we in 2003 al onderzoek deden met boringen uit de pijlers van de Haringvlietsluizen. Door de oude en nieuwe resultaten te vergelijken kunnen we onze rekenmodellen nog verder aanscherpen.”