KWR: In drinkwater zitten geen restanten van hormoonverstorende stoffen

De verdenking van Gert Dohle zorgde voor veel ophef. Annemarie van Wezel weerlegt de suggestie van Dohle dat vruchtbaarheidsproblemen door pesticiden zouden worden veroorzaakt. Er is volgens haar een wetenschappelijke discussie over de samenhang met blootstelling aan hormoonverstorende stoffen, zoals bijvoorbeeld bisphenol A (BPA). Deze stof wordt wel aangetroffen in het oppervlaktewater, maar tijdens de drinkwaterzuivering wordt BPA geheel verwijderd. “De goed vetoplosbare of goed afbreekbare stoffen worden tijdens drinkwaterzuivering verwijderd. Als we stoffen aantreffen in drinkwater zijn dat vooral kleine, persistente en goed wateroplosbare stoffen maar die komen voor in concentraties die niet gezondheidskundig relevant zijn. Daarnaast meten drinkwaterbedrijven hun geproduceerd drinkwater door met bioassays gericht op hormoonverstoring ter controle.”

Stapeling in het lichaam
Dohle gaat er van uit dat een zwangere vrouw de chemische stoffen die zij binnenkrijgt doorgeeft aan haar ongeboren kind. Overigens verwijst hij niet alleen naar drinkwater als een mogelijke bron. Het gaat ook om hormoonverstorende stoffen die via onder meer groente en fruit in het lichaam terecht komen. Dohle: “De stofjes stapelen zich op in het vetweefsel van de vrouw en komen via de placenta bij de foetus terecht. Het gevolg is dat de zaadbal zich minder goed kan ontwikkelen.”

In water oplosbaar
Volgens Annemarie van Wezel zijn het vooral de stoffen die in water oplosbaar zijn waarvan na zuivering restanten in het drinkwater worden aangetroffen. “En juist door deze eigenschap zullen deze restanten van die stoffen zich ook niet in het lichaam stapelen.” Het zijn eerder de stoffen die in het water oplossen die om extra aandacht vragen. “Denk bijvoorbeeld aan diverse bestrijdingsmiddelen en hun metabolieten, of metabolieten van (dier)geneesmiddelen. Door de grote hoeveelheden die worden gebruikt staat de waterkwaliteit onder druk. Het probleem rond waterkwaliteit wordt inmiddels breed erkend. Dat is de reden waarom in Nederland een Delta-aanpak voor de waterkwaliteit in voorbereiding is”, stelt Van Wezel. 

Extra onderzoek nodig
Uroloog Gert Dohle pleit intussen voor meer onderzoek naar zo’n duizend andere mogelijk hormoonverstorende stoffen. “De lijst van ziektes die mogelijk in verband staan met deze stoffen is lang: vruchtbaarheid, bepaalde vormen van kanker, een verzwakt immuunsysteem, diabetes en overgewicht.” “Als alle eigenschappen van die stoffen in kaart zijn gebracht, kunnen we met nog meer zekerheid vaststellen dat hormoonverstorende stoffen niet ons drinkwater voorkomen en de blootstelling aan deze stoffen via andere blootstellingsroutes zoals voeding verminderen”, besluit Annemarie van Wezel.