In het Limburgse Neer is al eerder een glazen waterkering geplaatst (foto: Waterschap Limburg).

De deltacommissaris houdt onverkort vast aan de overstromingsnormen en daarmee de waterveiligheid voor Limburg, maar adviseert de provincie wel om beter rekening te houden met de impact van de dijkversterkingen op de omgeving en hiervoor draagvlak te creëren. Dit staat in een advies van deltacommissaris Peter Glas aan minister Van Nieuwenhuizen en de Stuurgroep Deltaprogramma Maas. De provincie Limburg pleitte voor lagere dijken, die goedkoper zijn, minder impact hebben en op meer draagvlak bij de bewoners kunnen rekenen.

Op basis van het Deltaprogramma uit 2015 zijn strengere waterveiligheidsnormen vastgesteld om overstromingen in de Maasvallei in de toekomst te voorkomen. Vanwege de impact op het landschap en de bewoners en de hoge kosten van alternatieven, stelde de provincie voor om de overstromingsnormen te verlagen. De deltacommissaris vindt dat onwenselijk, schrijft hij het in het advies ‘Perspectief voor Limburg’. Bovendien verwacht hij dat lagere dijken niet per se minder ingrijpend zijn. Door de ervaringen die zijn opgedaan met alternatieve oplossingen, zouden ook de kosten kunnen meevallen. Daarbij vindt de deltacommissaris het belangrijk dat er op nationaal niveau een consistent beleid wordt gevolgd.

‘Waardevol rapport’

De provincie Limburg wil een inhoudelijk reactie overlaten aan het nieuwe college van Gedeputeerde Staten. Waarnemend gouverneur Johan Remkes noemt het advies in een uitzending van L1 een waardevol rapport. “We moeten geen concessies doen aan de veiligheid.”

Woordvoerster Mandy Rouwet van de provincie vult aan dat “het goed is dat het vraagstuk met bestuurlijke, financiële en andere implicaties is bekeken door een onafhankelijk regeringscommissaris.” Ze beaamt dat “voor de provincie maatwerk en het creëren van draagvlak bij de bevolking belangrijk is.”

Alternatieven

Waterschap Limburg is tevreden met de uitkomst. “We moeten het advies nog nader bestuderen, maar we zijn blij dat er voorrang aan waterveiligheid wordt gegeven. Dat geeft rust”, zegt woordvoerster Esther Thijssen.

Op zestien plaatsen langs de Maas moeten versterkingen van de waterkeringen plaatsvinden die in nauwe samenwerking met bewoners en gemeente worden ontwikkeld. Van de zestien dijktrajecten is er één gerealiseerd, twee zijn in uitvoering en een dijktraject is in overleg met de bewoners komen te vervallen (Kessel). De overige twaalf bevinden zich in de verkenningsfase of planuitwerkingsfase.

Onzichtbare keringen

Bij de versterkingen gaat het meestal om groene dijken, maar soms is er in de bebouwde omgeving te weinig ruimte. Onzichtbare keringen of glazen keringen zijn dan alternatieven. “Het is maatwerk”, zegt Thijssen. Zo wordt voor Steyl een automatische, ‘zelfsluitende kering’ ontworpen die bij hoog water uit een muurtje omhoog en daarmee in totaal 2,7 meter hoog wordt, ‘uniek voor Nederland’.

In Neer is een 60 meter lange glazen waterkering geplaatst. In Arcen is het voorkeursalternatief een permanente kering van glas. Maar bewoners met achtertuinen waar de kering doorheen voert, geven de voorkeur aan een onzichtbare oplossing, die alleen bij hoog water inwerking treedt. Zij willen hier ook zelf financieel aan bijdragen en zijn het afgelopen jaar een crowdfunding-actie begonnen.

Ook de gemeente en provincie denken na om bij te dragen aan een ‘zelfsluitende kering’ in Arcen. Doordat op meer plaatsen aan zelfsluitende keringen wordt gewerkt, zou er mogelijk een prijsdrukkend effect kunnen optreden.