KWR start praktijkproef medicijnverwijdering in toilet

Het verwijderen van medicijnresten in het toilet kan voorkomen dat medicijnresten in het milieu terecht komen. In een laboratorium is nu gebleken dat het gebruik van een adsorbens effectief kan zijn. In maart start er op twee verpleegafdelingen in het Universitair Medisch Centrum in Utrecht een praktijkproef. Na deze proef volgt een test in een kantoorgebouw van Waterschap Limburg en Waterschapsbedrijf Limburg

Het adsorbens dat in het toilet wordt toegevoegd, is gemaakt van een soort chemisch gemodificeerd zand dat medicijnresten bindt. “Op het lab hebben we inmiddels testen gedaan met het materiaal en kunstmatige urine. De resultaten daarvan zijn goed”, vertelt KWR-onderzoeker Roberta Hofman. In het TKI-project werkt KWR samen met Sibelco, Waterschap Limburg (WL), Waterschapsbedrijf Limburg (WBL), Hoogheemraadschap de Stichtse Rijnlanden (HDSR) en het UMC Utrecht.

Zand
Het adsorbens dat in het lab is ontwikkeld kan diclofenac en andere geladen verbindingen (als bezafibraat en gemfibrozil) uit (kunstmatige) urine verwijderen. Het adsorbens bestaat voornamelijk uit een soort zand. Dit adsorbens, met daarop geadsorbeerd het medicijn, bezinkt vervolgens in de RWZI en kan samen met het slib worden afgevoerd en verbrand.

Sociale aspecten
In de pilots in de praktijk zal niet alleen worden gekeken naar de technische aspecten, maar vooral ook naar de sociale aspecten. Zijn mensen bereid om een soort tablet in het toilet te gooien voordat ze er gebruik van gaan maken? Aan de patiënten van het UMC wordt gevraagd of ze een bolletje adsorbens in het toilet willen leggen. In het toilet en onderweg naar het riool worden de medicijnen dan uit de urine geadsorbeerd. Het beladen adsorbens bezinkt in de RWZI en kan dan samen met het slib worden afgevoerd en verbrand.