Rwzi Eindhoven staat in de verkenning op nummer 1 als het gaat om binnenlandse vervuiling van medicijnresten in de Maas. (foto: waterschap De Dommel).

Tien rwzi’s in het stroomgebied van de Maas zijn verantwoordelijk voor 70% van de vracht aan medicijnresten die in het binnenland in de rivier wordt geloosd. Om deze rioolwaterzuiveringen (hotspots) uit te breiden met de PACAS-technologie is jaarlijks vijf miljoen euro extra nodig. Dat blijkt uit een recente regionale hotspotanalyse in het Maasstroomgebied van ingenieursbureau Sweco.

De tien hotspots zijn door Sweco geselecteerd op basis van de verwachte impact van maatregelen op de waterkwaliteit en de drinkwaterinnamepunten. Het gaat om rioolwaterzuiveringen in Eindhoven, Tilburg-Noord, Aarle-Rixtel, Land van Cuijk, Oijen, Hapert, Rijen, Hoensbroek, Dinther en Biest-Houtakker. De lijst bestaat uit een aantal grote en enkele kleinere zuiveringen met een relatief grote invloed. Ruim de helft van de vracht medicijnresten in de Maas is overigens afkomstig uit buitenlandse bronnen. Daarom is een internationale aanpak vereist.


Investeringen

Waterschap Aa en Maas kreeg onlangs van de rijksoverheid nog 400.000 euro voor een pilot op de rioolwaterzuivering in Aarle-Rixtel. En eind maart op de Waterschapsdag benadrukte de minister nog eens dat het kabinet 70 miljoen euro beschikbaar stelt om medicijnresten en andere chemische stoffen uit het water te halen.

Handelingsperspectief
Volgens Sweco blijft de afweging waar en wanneer extra zuiveringsmaatregelen worden genomen de verantwoordelijkheid van de afzonderlijke waterschappen. Dat zal namelijk afhangen van meerdere factoren, zoals bijvoorbeeld investeringen uit het verleden of andere bestuurlijke prioriteiten. De uitkomst de regionale hotspotanalyse biedt vooral een handelingsperspectief, stellen de onderzoekers.

Kosten per inwoner
Toepassing van PACAS op de tien zuiveringen vraagt jaarlijks vijf miljoen euro, of gemiddeld iets meer dan 1,5 euro per inwoner per jaar. Sweco gaat in de rapportage uit van de toepassing van PACAS omdat dit kan worden getypeerd als ‘no regret’ maatregel. Het gebruik van de PACAS-technologie is volgens de onderzoekers echter niet vanzelfsprekend, omdat er ook andere verwijderingstechnieken, zoals ozon beschikbaar zijn.