Alliantie drinkwaterbedrijven wil omstreden ‘zuiveringsfactor’ schrappen
|
 |
Het opnemen van een zogenaamde zuiveringsfactor in de Europese lijst met prioritaire stoffen vergroot onnodig de risico’s bij de bereiding van drinkwater. Dat stellen de Europese drinkwaterbedrijven in een brief aan de EU-lidstaten. Deze factor stelt dat in sommige gevallen rekening kan worden gehouden met de effectiviteit van de waterzuivering. Als een waterbedrijf een bepaalde stof eruit kan halen, zouden hogere concentraties van die stof kunnen worden getolereerd. Volgens Riwa-Rijn-directeur Peter Stoks is deze bepaling in strijd met de Kaderrichtlijn Water en met het principe dat de vervuiler betaalt. “Handhaven van deze zuiveringsfactor is niet alleen ongewenst, maar ook onzinnig. Wij zijn er fors van geschrokken dat Nederland akkoord is gegaan, terwijl wij de Nederlandse delegatie er al eerder van in kennis hebben gesteld dat zo’n zuiveringsfactor een volkomen verkeerde benadering is”, aldus Peter Stoks, directeur van RIWA-Rijn.
Documenten Brussel
De eerste lijst van prioritaire stoffen is in 2009 officieel door de lidstaten bekrachtigd en behelst de afspraken die in Europees verband zijn gemaakt over de aanwezigheid en concentraties van bepaalde stoffen in het oppervlaktewater. Binnen twee jaar wordt een nieuwe lijst vastgesteld waarvan de voorbereidingen op dit moment in Brussel in gang zijn gezet. Peter Stoks van RIWA-Rijn - de belangenorganisatie van drinkwaterbedrijven langs de Rijn die samenwerkt met de Duitse, Zwitserse en Franse collega’s in de IAWR – vertelt dat hij met zijn collega’s enkele maanden geleden in documenten die ter voorbereiding van de nieuwe lijst worden opgesteld, ontdekte dat de omstreden zuiveringsfactor toch is opgenomen.
Hogere gehalten
Stoks legt uit waarom de drinkwaterbedrijven fel gekant zijn tegen deze zuiveringsfactor: “Die factor komt erop neer dat bij het afleiden van normen onder een aantal omstandigheden rekening kan en mag worden gehouden met de zuiveringseffectiviteit van drinkwaterbedrijven. Dat komt er in feite op neer dat als een waterleidingbedrijf met een bepaalde stof goed uit de voeten kan, omdat die stof door de waterzuiveringsinstallatie goed kan worden verwerkt, er hogere gehalten van die stof in het oppervlaktewater waaruit het drinkwater wordt bereid kunnen worden getolereerd. Daar zijn de drinkwaterbedrijven het absoluut niet mee eens.”
Eenvoudige zuivering
Door de omstreden zuiveringsfactor te introduceren worden er volgens de drinkwaterbedrijven, verenigd in de alliantie, verschillende milieukwaliteitsnormen afgeleid voor dezelfde stof, afhankelijk van de effectiviteit van een zuivering. Stoks: ”Dat kan niet. De enige zuiveringsfactor waar je rekening mee mag houden, is die van de eenvoudige zuivering. In feite wordt nu voorgesteld dat een oppervlaktewater, waar een drinkwaterbedrijf met een hoogwaardige zuiveringsstraat water uit onttrekt, een hogere verontreiniginggraad mag hebben dan bij een eenvoudige zuivering. Dat is de wereld op zijn kop.” Volgens Stoks kan dit leiden tot verschillende normen voor eenzelfde stof in verschillende rivieren en zelfs tot verschillende normen per rivier.
In strijd met KRW
In de brief wijzen de drinkwaterbedrijven erop dat maatregelen aan de bron zouden moeten worden genomen om verontreiniging terug te dringen. Bovendien zou toepassing van de zuiveringsfactor regelrecht indruisen tegen de doelen uit artikel 7 van de Kaderrichtlijn Water en gaat het in tegen het voorzorgbeginsel en het ‘de vervuiler betaalt’ principe. Het is ook niet erg praktisch om voor elke waterzuiveringtechniek voor elke stof voor alle watercondities (pH, redoxpotentiaal) verschillende normen te gaan berekenen.
Ongewenste bijproducten in drinkwater
Peter Stoks:”Daarnaast gaat men ook nog eens voorbij aan het gegeven dat een zuivering, hoe hoogwaardig ook, lang niet alle in het oppervlaktewater voorkomende stoffen eruit haalt. Het risico is dat een zuivering stoffen om gaat zetten in nog ergere ongewenste bijproducten. We hebben al voorbeelden van op zich onschuldige stoffen die juist in een zuivering tot vervelende stoffen aanleiding geven.”
Complexiteit en politiek
Volgens de directeur van RIWA-Rijn zou doorvoering ook verschuiving van het probleem betekenen, omdat de kosten ook nog eens voor de consument zijn. Hoe het dan toch kan gebeuren dat de zuiveringsfactor in de beleidsdocumenten is opgenomen en de Nederlandse delegatie, ondanks de waarschuwingen er toch mee heeft ingestemd, kan Stoks niet verklaren. Het kan volgens hem aan de complexiteit van de materie liggen. Daarnaast zou het sommige landen goed uit kunnen komen omdat minder strenge maatregelen getroffen zouden moeten worden; een politieke afweging dus.
Verzet Duitsland en Oostenrijk
De Europese Waterdirecteuren hebben het onderwerp niet op de agenda gezet tijdens de laatstgehouden vergadering in het Spaanse Segovia. Volgens Stoks zal het onderwerp ongetwijfeld alsnog behandeld gaan worden. “In ieder geval hebben wij inmiddels begrepen dat ook Duitsland en Oostenrijk zich fel zullen verzetten tegen de zuiveringsfactor.”
RIWA
tel : 030-600 9030
www.riwa-rijn.org |
