Steeds meer medicijnresten in afvalwater
|
 |
Vervuiling via afvalwater van ziekenhuizen is een toenemend probleem. Uit een onlangs gepubliceerd rapport van RIWA blijkt dat het water in de Maas over het algemeen schoner wordt, maar dat vervuiling met nieuwe stoffen (onder meer medicijnresten) toeneemt. Het belang van technieken om die vervuiling op te sporen en te verwijderen wordt steeds groter. Enkele ziekenhuizen voeren pilots uit ten behoeve van de zuivering en verwijdering van medicijnresten. Technieken die hiervoor geschikt zijn of getest worden zijn aktiefkoolfiltratie, ozonbehandeling en perioxide/UV-behandeling.
Aandacht voor 'andere stoffen'
De sectie Maas van de vereniging voor rivierwaterbedrijven (RIWA) heeft onlangs de kwaliteit van het water in de Maas onderzocht. Uit het onderzoek blijkt dat de waterkwaliteit door de jaren heen is verbeterd. De stoffen waarvoor in de wet normeringen zijn opgenomen blijven binnen de wettelijke kaders, maar RIWA waarschuwt voor 'andere stoffen', namelijk stoffen waar (nog) geen normering voor geldt. Het gaat bijvoorbeeld om geneesmiddelen, röntgencontrastmiddelen, hormoonverstorende stoffen, consumentenproducten en industriële hulpstoffen. De drinkwaterbereiding vanuit de Maas loopt geen gevaar, maar RIWA Maas pleit voor normering in de toekomst.
Pilots afvalwaterzuivering
Afvalwater van ziekenhuizen staat al langer in de belangstelling. In Zwolle wordt het afvalwater bij de bron gezuiverd. Waterschap Groot Salland voert met diverse partners onderzoek uit naar verwijdering van medicijnresten in het afvalwater van de Isalaklinieken. Sinds begin dit jaar voerden zij testen uit naar het verwijderingsrendement van ozonisatie en UV/peroxide bij behandeling van het gezuiverde afvalwater. Vanuit het Interreg-project PILLS is hiervoor een lijst met circa 25 stoffen opgesteld die alle partners meten, maar binnen het project SLIK in Zwolle is deze lijst aanzienlijk uitgebreid. De analyses binnen het project zijn uitgevoerd door het laboratorium van Vitens in Leeuwarden.
Oxidatie vervuiling en afvangen (rest)producten
De behandelingen met ozon en peroxide/UV zijn gebaseerd op de afbraak van medicijnresten tot kleinere, minder schadelijke stoffen die vervolgens worden afgevangen in een aktiefkoolfilter. De twee technieken zijn parallel aan elkaar getest. Bij ozonisatie wordt in een ozongenerator ozon verkregen vanuit lucht dat in een mengvat in contact komt met het afvalwater. Het reactieve ozon zorgt voor oxidatie van de medicijnresten en breekt deze af. De peroxide/UV behandeling bestaat uit dosering van waterstofperoxide, dat door ultraviolet licht extra reactief wordt door de vorming van OH-radicalen. Deze radicalen zorgen voor afbraak van organische verbindingen (waaronder medicijnresten).
Pilot noodzakelijk
Paul Buijs van Berson UV-techniek stelt dat de behandelingstechniek peroxide/UV niet nieuw is, maar dat de techniek niet overal toepasbaar is. "PWN gebruikt de techniek al jarenlang op diverse plaatsen voor drinkwaterbereiding uit oppervlaktewater. Met de techniek worden bestrijdingsmiddelen uit het oppervlaktewater verwijderd. De pilotinstallatie die we in Zwolle gebruiken, is afkomstig van de drinkwatermaatschappij. De gevormde OH-radicalen zijn zeer reactief en doeltreffend, maar ook niet-selectief. Ze pakken alle organische verbindingen aan. Omdat de watersamenstelling overal verschilt, is een pilot nodig om in te kunnen spelen op een specifieke situatie. Denk hierbij bijvoorbeeld aan de aanwezigheid van niet schadelijke humuszuren. Met een pilot krijg je goed inzicht in de effectiviteit van de behandeling en de gevormde restproducten."
Beste behandeling maatgevend
De pilots zijn vorige maand afgerond en nu is de projectgroep van Waterschap Groot Salland bezig met het verwerken van de resultaten. Hierbij wordt met name gekeken naar de verwijderingsrendementen. Of er normering moeten komen voor medicijnresten, zoals RIWA voorstelt, hangt volgens Herman Evenblij, beleidsmedewerker afvalwatertechnologie Waterschap Groot Salland, af van de resultaten van de ecotoxiciteitsmetingen en het belang dat daaraan wordt gehecht. "We weten al dat medicijnresten effect hebben op het watermilieu. De relatie met drinkwater ligt er (nog) niet, omdat de drinkwaterbereidingstechnieken deze stoffen ook aanpakken", aldus Evenblij. De beleidsmedewerker zoekt, namens het Waterschap, naar de beste verwijderingstechniek en niet naar richtlijnen voor normering. "Door het afvalwater optimaal te behandelen, willen we de lozing van medicijnresten vanuit de Isalaklinieken tot een minimum beperken."
(WaterForum Online, 12 oktober 2011)
|
