RLI: Meer ruimte voor initiatieven op Noordzee
|
 |
De Noordzee is van grote maatschappelijke betekenis voor Nederland, maar de mogelijkheden die de Noordzee biedt worden onvoldoende benut. Dat stellen de Raden voor de leefomgeving en infrastructuur (RLI) in het advies 'Een zee van mogelijkheden' dat op 28 september aan staatssecretaris Joop Atsma van Infrastructuur en Milieu werd aangeboden. Volgens de RLI moet de overheid duurzame ontwikkeling van de Noordzee meer prioriteit geven. Daartoe is een ontwikkelplan noodzakelijk, is internationale samenwerking vereist, moet de verantwoordelijkheid met stakeholders worden gedeeld en zou er één bewindspersoon moeten komen als belangenbehartiger voor de Noordzee.
Kaderrichtlijn mariene strategie
Het RLI-advies voor de leefomgeving en infrastructuur komt op het moment dat Nederland werkt aan de implementatie van de Kaderrichtlijn mariene strategie. Deze Europese richtlijn heeft als doel het mariene milieu te beschermen. De RLI pleiten ervoor deze richtlijn te gebruiken om verder te kijken dan naar bescherming alleen. Ook sociaal-culturele belangen en de voedsel- en energievoorziening spelen een belangrijke rol, maar deze belangen zijn, volgens de RLI, te veel verdeeld over de verschillende beleidssectoren. Door voor het Nederlandse deel van de Noordzee een ontwikkelplan op te stellen, kunnen samenhangende doelen met elkaar in verband worden gebracht en de maatschappelijke betekenis van de Noordzee aan prikkelende, reële ambities worden gekoppeld.
Ruimte voor nieuwe initiatieven
De RLI denkt onder meer aan het op grote schaal verwarmen van huizen met zeewater. Dat gebeurt nu al in een Scheveningse wijk. Maar ook vergroting van voedselproductie uit zee en tegelijkertijd vermindering van vervuiling en de visserij-impact behoren volgens de RLI tot de mogelijkheden. De raden wijzen erop dat de Noordzee een enorm potentieel herbergt voor allerlei nieuwe initiatieven die de maatschappelijke betekenis verder versterken. Daarbij valt ook te denken aan zeewier- en algenteelt en de winning van blauwe energie uit zoet-zoutwaterovergangen.
Eén bestuurlijke belangenbehartiger
Op dit moment is de staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu coördinerend bewindspersoon voor de Noordzee. De RLI stelt echter dat alleen coördinatie onvoldoende is voor integratie van beleid en het verbinden van sectorale belangen. Daarom adviseren de raden één bestuurlijke belangenbehartiger voor de Noordzee te benoemen en het beheer verder uit te bouwen tot één geïntegreerde uitvoering-, beheer- en handhavingsorganisatie voor de Noordzee.
(Foto: Wikimedia)
Noordzee partnerschap
Verder pleiten de raden voor het oprichten van een Noordzee partnerschap. Daarin moeten overheden, wetenschappers en stakeholders vertegenwoordigd zijn. Stakeholders zijn bijvoorbeeld de waterbouwers, scheepvaart, visserij, delfstoffenwinning en natuurbescherming. Met zo'n partnerschap kan onder meer worden bereikt dat private partijen onderling beter kennis uitwisselen en samenwerken.
Internationale inzet Nederland
Een duurzame ontwikkeling van de Noordzee is, volgens de RLI, alleen mogelijk als samenwerking met de buurlanden wordt gezocht met het Verenigd Koninkrijk, België, Denemarken en Duitsland. RLI: "Dat vraagt om een internationale inzet van Nederland. Om internationaal een verbindende rol te kunnen spelen, moet Nederland de nationale agenda voor de Noordzee duidelijk neerzetten."
Nederlandse waterbouwers
De Nederlandse waterbouwers zijn, als stakeholder, enthousiast over de plannen van de RLI. Directeur Fries Heinis van de Vereniging van Nederlandse Waterbouwers: "De zandwinning wordt tot onze vreugde gezien als prioriteit. Maar daarmee zijn we er nog niet. Ons belang ligt in de zandbehoefte voor kustsuppleties en ophoogzand voor de droge infrastructuur. Er zal een afweging plaatsvinden met andere prioritaire belangen die in het rapport worden genoemd. Het rapport wil de behoefte en belangen van verschillende partijen samenbrengen. Daarom zijn wij op dit moment ook intensief in gesprek met Rijkswaterstaat Noordzee om tot nadere detaillering van de zandopgave te komen."
Volgens Heinis gaat het onder meer om de vraag waar het zand precies vandaan moet komen en waar het naartoe moet. "Er zijn al heel concreet gebieden benoemd waar zand gewonnen kan worden, maar als daar ook sprake is van de aanleg van een windmolenpark, kunnen de zaken complexer komen te liggen."
"Die zandwinlocaties zijn echter niet in beton gegoten en als het zand verder weg gehaald moet worden, spelen zaken als duurzaamheid (transport/CO2) en geld ook een belangrijke rol. Nog los van het feit dat niet al het zand altijd en overal even geschikt is voor gewenste toepassingen." Volgens Heinis komen de waterbouwers daar met Rijkswaterstaat wel uit. "Het is niet voor niets dat Rijkswaterstaat nadrukkelijk contact met de markt zoekt om verdere invulling aan de plannen te geven."
(WaterForum Online, 10 oktober 2011)
|
